Programma


Kirsten Franken-van den Brand & Marianne Went

Onverwachte na-effecten van een medisch goede behandeling; over de behandeling van preverbaal trauma bij kinderen van 0 tot 5 jaar.

Ouders van kinderen tussen de 0 en 5 jaar zijn vaak nog intens betrokken op en bij hun kind. Emoties als angst, verdriet en pijn van het kind komen via de ouders in de spreekkamer terecht, meestal in de vorm van gedragsklachten: “hij slaapt niet”, hij huilt 24/7”, “ze ontwikkelt zich niet”, “ze verzet zich tegen alles”, “hij maakt geen contact met anderen..”

Uit ervaring weten we dat heftige ervaringen, hoe noodzakelijk ook in het kader van bv een medische behandeling, in het brein worden opgeslagen, ook bij kinderen van 0 tot 5 jaar. Gedacht kan worden aan situaties waarbij het jonge kind vastgehouden moet worden, pijn heeft of gescheiden is of wordt van de ouders. Deze ervaringen worden nauwelijks opgeslagen als cognities, maar vooral als emoties en lichaamssensaties. Gevoelens van angst, stress en machteloosheid kunnen zich opbouwen met eerder genoemd gedrag als uitingsvorm.

Wat moet en kun je hiermee?

Wij laten vandaag zien, in woord en beeld, hoe een specifieke toepassing van EMDR, ingebed in een ouder-kind psychotherapie, kan helpen traumatische ervaringen te verwerken waardoor het kind weer rust en ruimte ervaart en de hechtingsrelatie herstelt. Er komt meteen ruimte voor groei! Take home message: Preverbaal trauma bestaat en kan worden verwerkt!

Kirsten Franken-van den Brand is arts Maatschappij & Gezondheid/ jeugdarts psychiatrie. Zij begon haar loopbaan als jeugdarts en forensisch arts bij de GGD. Vanaf 2003 werkt zij binnen de Kinder- en jeugdpsychiatrie (Herlaarhof Vught). Ze werkt daar binnen het infant- en traumateam, binnen de medicatiepoli (levensfasepoli), binnen het aanmeld- en consultatieteam, doet consultaties bij diverse externen waaronder het MKD en is als gastdocent betrokken bij de NSPOH.

Marianne Went is klinisch psycholoog, psychotherapeut,en systeemtherapeut. Zij begon haar loopbaan als orthopedagoog en werkte in een Medisch Kleuterdagverblijf en in een  Boddaertcentrum. Voor de opleiding tot psychotherapeut stapte ze over naar de Kinder&Jeugdpsychiatrie. Zij werkt nu in het team van polikliniek Herlaarhof in Vught ( onderdeel van de Reinier van Arkel groep) dat zich speciaal richt op traumabehandeling van infants, kinderen, adolescenten en volwassenen. Daarnaast werkt zij als vrijgevestigd psychotherapeut met cliënten van alle leeftijden. Zij heeft de ouder-kind trauma therapie (OKTT) ontwikkeld waarin ze EMDR combineert met ouder-kind psychotherapie voor vroegkinderlijk, chronisch getraumatiseerde kinderen. Zij is supervisor EMDR , zij publiceert en geeft ( internationaal) workshops over de OKTT en het gebruik van EMDR bij preverbaal trauma bij kinderen, jongeren en volwassenen.


Marian Jongmans & Bregje Houtzager

Het spanningsveld tussen behoeften van ouders en professionals in de zorg voor het (ex)couveuse kind

Ouders beleven het verblijf van hun pasgeboren kind op een NICU, Medium of High Care afdeling in een ziekenhuis vaak als zeer stressvol: periodes van hoop en vrees wisselen elkaar af. Wat weten we over de verscheidenheid aan behoeften die ouders in die periode, vlak na ontslag en ook nog in de jaren daarna hebben om ondersteund te worden? En waar ‘staan’ we als professionals momenteel in het kunnen (en/of willen) vervullen van die behoeften?

Een moeder van een prematuur geboren kind heeft zich bereid gevonden om ons vanuit haar eigen perspectief naar de zorg voor ouder en kind te helpen kijken. Met beeldopnamen zullen wij haar perspectief naar voren brengen. Daarnaast belichten we dit thema vanuit het perspectief van de professional, zoals arts, psycholoog, verpleegkundige, medisch maatschappelijk werk, et cetera.

We gaan in discussie met elkaar over vragen zoals: Hoe komen we erachter welke ouder welk type ondersteuning nodig heeft, zonder hen te betuttelen? Welke autonomie kan een ouder aan? Tot waar reikt onze verantwoordelijkheid?

Prof. dr. Marian Jongmans is als hoogleraar Pedagogiek verbonden aan de Universiteit Utrecht. Daarnaast werkt zij als gezondheidszorgpsycholoog in het UMC Utrecht/ Wilhelmina Kinderziekenhuis op de polikliniek neonatologie in het kader van de zorg voor de ontwikkeling en opvoeding van ex-couveuse kinderen.

Dr.
Bregje Houtzager werkt als gezondheidszorgpsycholoog bij de vakgroep Medische Psychologie van het Deventer Ziekenhuis. Zij is in opleiding tot Klinisch Psycholoog Kind- en Jeugd. Een van haar aandachtsgebieden is de zorg voor (ouders van) pre/dysmatuur geboren kinderen en Infant Mental Health. Voordat zij in het DZ kwam werken was Bregje Houtzager als onderzoeker in het EKZ-AMC betrokken bij onderzoek naar de gevolgen van vroeggeboorte op de ontwikkeling van het kind en op de ouder-kind interactie.


Christiaan van Woerden & Esther de Wolf

Oplossingsgerichte gespreksvoering in medische consulten: verras uzelf én uw patiënt

Wilt u ontdekken wat oplossingsgerichte gespreksvoering zou kunnen betekenen voor uw consulten als het gaat om het vergroten van patiëntenparticipatie en gezamenlijke besluitvorming ? Hoe u makkelijker en effectiever kan samenwerken met uw patiënt, tot een betere afstemming kan komen, en kan aansluiten bij de motivatie die er is?

Christiaan van Woerden, kinderarts en Esther de Wolf, oplossingsgericht psychotherapeut laten u zien en ervaren wat deze methodiek zou kunnen bijdragen aan uw consulten, ook wanneer kinderarts en psycholoog nog niet altijd nauw kunnen samenwerken zoals ze dat zouden willen.

Christiaan van Woerden, kinderarts Red Cross War Memorial Children's Hospital, Kaapstad, Zuid-Afrika.

Esther de Wolf, oplossingsgericht psychotherapeut, Amsterdam.


André Rietman & Marie-Claire de Wit

Neuropsychologische diagnostiek en behandeling bij erfelijke en aangeboren aandoeningen

In het Erasmus MC Sophia kinderziekenhuis  is een aantal poliklinieken ingericht voor kinderen met erfelijke aandoeningen onder de noemer ENCORE: Expertisecentrum Neurocognitieve Ontwikkelingsstoornissen Erasmus MC Rotterdam. Hierin wordt multidisciplinaire zorg verleend aan kinderen met bijvoorbeeld Neurofibromatose type 1 (NF1), Tubereuze Sclerose Complex (TSC), Angelman syndroom (AS) en Fragiele X syndroom (FXS). Zorg en onderzoek gaan hand in hand, zodat niet alleen klinische expertise wordt opgedaan, maar de kennis ook wordt verdiept, zodat bijvoorbeeld voorlichtingsmateriaal en richtlijnen kunnen worden ontwikkeld voor kinderen, jongeren, ouders en leerkrachten. Ook kunnen zo trials worden georganiseerd waarin nieuwe behandelvormen worden uitgeprobeerd op zowel farmaceutisch als psychosociaal gebied. Op neuropsychologisch en psychiatrisch gebied worden kinderen rond 3, 6, 11 en 15 jaar gezien om hun ontwikkeling te volgen en om zo ouders en kinderen/jongeren te kunnen ondersteunen in zaken als schoolkeuze en de aanpak van leer- en gedragsproblemen. In deze presentatie worden deze beelden uitgelicht met hun medische en (neuro)psychogische profiel en wordt getoond hoe testbatterijen worden samengesteld voor kindern met en zonder verstandleijke beperkign en uiteenlopende somatische, cognitieve en psychiatrische comorbiditeit.

André Rietman, kinder- en jeugdneuropsycholoog, Gz-psycholoog Erasmus MC, Rotterdam.
Marie-Claire de Wit, kinderneuroloog, Erasmus MC, Rotterdam

Samen Nog Beter
    • Locatie

      Woudschoten Hotel & Conferentiecentrum
      Woudenbergseweg 54
      3707 HX Zeist

      Routebeschrijving

      Follow us

    • Onze nieuwsbrief

All for Joomla All for Webmasters